banner
banner

Ανάβαση της Γκιώνας για τους Αιγιώτες ορειβάτες

Με έναν διαφορετικό τρόπο αποφάσισε να υποδεχτεί το καλοκαίρι το διήμερο 4 και 5 Ιουνίου ο Σύλλογος Ορειβασίας,Χιονοδρομίας και Αναρρίχησης Αιγίου. Όχι σε κάποια παραλία, ούτε σε κάποια λίμνη η ποτάμι, ούτε έστω σε κάποιο όρος νησιού. Η αρχή του καλοκαιριού, καθώς και η αρχή του φθινοπώρου, είναι οι κατεξοχήν κατάλληλες εποχές για αναβάσεις στις ψηλότερες κορυφές της Ελλάδος. Τα χιόνια έχουν λιώσει, άρα μειώνεται η επικινδυνότητα και η λειψυδρία, και οι υψηλές θερμοκρασίες δεν έχουν κάνει ακόμα την εμφάνιση τους ώστε να κάνουν ανυπόφορη μια τέτοια εξόρμηση. Επίσης, η φύση έχει φορέσει τα καλά της δημιουργώντας μια πανδαισία χρωμάτων και μυρωδιών. Έτσι λοιπόν οι Αιγιώτες ορειβάτες αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν  διήμερη εξόρμηση στην Γκιώνα Φωκίδας με στόχο την ανάβαση στην κορυφή πυραμίδα στα 2.510 μέτρα, τέταρτη μεγαλύτερη στην Ελλάδα. Ουσιαστικός παράγοντας στη λήψη αυτής της απόφασης συντέλεσε το γεγονός ότι δυο εβδομάδες αργότερα υπάρχει η ανάβαση στον Όλυμπο, οπότε ήταν αναγκαία μια προθέρμανση!

Οι συμμετέχοντες επιλέχτηκαν αυστηρά με κριτήρια την εμπειρία τους στα βουνά και την φυσική τους κατάσταση για να αποφευχθούν δυσάρεστα περιστατικά εκεί ψηλά. Άλλωστε η διαμονή θα γινόταν σε αντίσκηνα κάτι που δεν είναι εύκολο για όλους. Μια μέρα πριν την αναχώρηση οι ορειβάτες είχαν  την προπαρασκευαστική συνάντηση όπου έγινε η αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος και δόθηκαν οδηγίες και συμβουλές από τον συντονιστή της ανάβασης για την προετοιμασία αλλά και για την κίνηση στο βουνό.ANABASH GKIONAS 01

Το Σάββατο λοιπόν στις 2 το μεσημέρι ,για να σχολάσουν και όσοι εργάζονταν,  ήταν  και οι 8 έξω από το γραφείο του συλλόγου, με τα σακίδια  φορτωμένα με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό όπως είδη κατασκήνωσης, φαρμακείο, φαγητά. Το κύριο κομμάτι της διαδρομής  ήταν 170 χιλιόμετρα περίπου από το Αίγιο στην Καλοσκοπη Φωκίδας. Αφού πέρασαν με το καραβάκι το στενό Ρίου-Αντιρρίου και συνέχισαν προς Ναύπακτο, Ιτέα, Άμφισσα. Εκεί έκαναν  μια καλή στάση για φαγητό στην κεντρική πλατεία και ξεκίνησαν  να ανεβαίνουν  τον Μπραλο.

Λίγο μετά τα εργοστάσια εξαγωγής βωξίτη έστριψαν αριστερά προς Καλοσκοπη, ένα μαρτυρικό χωριό στους πρόποδες της Γκιώνας που έχει λεηλατηθείμια φορά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και έχει καεί δυο φορές επί γερμανικής κατοχής. Όπως αναφέρουν οι ορειβάτες: «Φτάνοντας εκεί λεηλατήσαμε και εμείς με τη σειρά μας μια απροστάτευτη κερασιά που βρέθηκε στο δρόμο μας! Από εκεί πήραμε έναν χωματόδρομο προς την θέση μνήματα που ανέβαινε προς το βουνό μέσα από δασικό κομμάτι με έλατα. Μετά από 20 λεπτά περίπου φτάσαμε στο σημείο που θα κατασκηνώναμε, δίπλα σε μια πηγή γιατί το νερό είναι απαραίτητο. Στήσαμε γρήγορα τις σκηνές μας γιατί σε λίγο θα σκοτείνιαζεκαι μετά χωριστήκαμε σε δυο ομάδες. Η μια θα άναβε την φωτιά και η άλλη θα μαγείρευε. Το δείπνο είχε σαλάτα με φρέσκιες ντομάτες, αγγούρια και κρεμμύδια, και μακαρονάδα με σάλτσα κόκκινη αναμεμειγμένη με τυρί πεκορινο! Ακολούθησε μια αυθόρμητη μουσική βραδιά γύρω από τη φωτιά με συντροφιά το ποτό του θεού Διονύσου, πολλά χιλιόμετρα μακριά από πολιτισμό!»ANABASH GKIONAS 03

Και συνεχίζουν οι αιγιώτες ορειβάτες: «Το πρωινό ξύπνημα στο βουνό δεν ανταλλάζεται με τίποτα. Ένα απαλό αεράκι διαπερνά τη σκηνή παρασύροντας μαζί του μυρωδιές όπως, τα ανθισμένα χαμομήλια και το ζεστό τσάι που ,όποιος σηκώθηκε πρώτος ,επειδή είχε σφηνώσει μια πετρούλα κάτω από την σκηνή και δε κοιμήθηκε όλο το βράδυ, ανέλαβε να ετοιμάσει, και νότες από το θρόισμα των ελάτων σε συνδυασμό με τιτιβίσματα πουλιών. Αφού πήραμε ένα δυναμωτικό πρωινό συνεχίσαμε για 10 λεπτά περίπου με τα αυτοκίνητα και τα αφήσαμε εκεί που ξεκινά το μονοπάτι προς την κορυφή. Στην αρχή ανηφορίζαμε μέσα σε έλατα τα οποία με την αύξηση του υψομέτρου γίνονταν όλο και πιο αραιά μέχρι τα 1.900 μέτρα περίπου, όπου το σκηνικό μετατρεπόταν σε αλπικό. Περπατούσαμε σε καταπράσινα λιβαδάκια, βλέποντας πλέον την κορυφή, μέχρι το σημείο «βαθιάλάκκα». Μικράρυάκια με κρυστάλλινα νερά από τα τελευταία λιωμένα χιόνια διέσχιζαν το μονοπάτι μας. Ύστερα από μια ημιβραχωδη δύσκολη ανάβαση βγήκαμε στο τελευταίο διάσελο, όπου πλέον βλέπαμε και θάλασσα στα νότια. Η διαδρομή μας συνέχιζε δεξιά, με την τελευταία ανάβαση να είναι αρκετά απαιτητική ανάμεσα σε μεγάλες πέτρες και βράχους. Μετά από ένα επίπονο μισάωρο βγήκαμε στην κορυφογραμμή της Γκιώνας στα 2.450 μέτρα περίπου. Παίρνοντας μια μεγάλη ανάσα απολαύσαμε την απέραντη θέα. Από αυτό το σημείο ξεχωρίζαμε ακόμα και την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου! Τα Βαρδούσια, η Οίτη και ο Παρνασσός ήταν τα πιο κοντινά βουνά που μας περικύκλωναν. Ο κόλπος του Μαλιακου και ο Κορινθιακός έδιναν μια μπλε απόχρωση στον πίνακα ζωγραφικής μας. Απέμεναν μόνο 50 μέτρα υψομετρικής διαφοράς για την κορυφή. Φτάνοντας εκεί αλλάξαμε τα ιδρωμένα ρούχα μας, και καθίσαμε να ξεκουραστούμε, τρώγοντας κάποια σνακ στο τέταρτο ψηλότερο σημείο της Ελλάδος. Η επιστροφή έγινε από την ίδια κατεύθυνση με μια μεγάλη στάση για ηλιοθεραπεία στη βαθιά λάκκα! Κατά τις 4 και μισή λοιπόν είχαμε φτάσει πάλι στα αυτοκίνητα. Γυρίσαμε στο μέρος της κατασκήνωσης, μαζέψαμε τις σκηνές και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Αξιομνημόνευτο σκηνικό ήταν το ηλιοβασίλεμα διασχίζοντας το στενό Ρίου-Αντιρρίου με το καραβάκι. Τα χρώματα του ολοκλήρωσαν την φυσική αρμονία που ,υποσυνείδητα ,είχε δημιουργηθεί μέσα μας!»ANABASH GKIONAS 02

Κλείνοντας οι τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου αναφέρουν: «Ήταν ένα διήμερο περιπέτειας και ξεγνοιασιάς, που ο καθένας μας, πιστεύω, έχει ανάγκη ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η ηρεμία της φύσης διώχνει μακριά τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργούν οι καθημερινοί ρυθμοί και ο αέναος κύκλος της ζωής που αντικρίσαμε, μας θυμίζει ότι είμαστε και εμείς μέρος αυτού.»    
ANABASH GKIONAS 04


Διαβάστε περισσότερα:
· ·
Κατηγορίες Άρθρου
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Τα σχόλια είναι κλειστά.

protionline.gr