Ο Βουλευτής έχει βούληση ή πειθαρχεί στις αποφάσεις του κόμματος;

Βασίλης Μπεκίρης

   τ. Υφυπουργός

 Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας εισάγει νέα ήθη στη πολιτική ζωή του τόπου μας. Συνεχώς γινόμεθα μάρτυρες νέων αντιλαϊκών και αντιοικονομικών μέτρων, τα οποία έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή. Έτσι τις τελευταίες ημέρες οι ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες για να πείσουν τους βουλευτές να ψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο, το οποίο έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή την 18η Μαΐου 2017 και το οποίο περιλαμβάνει διατάξεις για τις οποίες αντιδρά ολόκληρος σχεδόν ο Ελληνικός λαός. Το γεγονός αυτό έχει δημιουργήσει μεγάλο νομικό και ηθικό πρόβλημα μεταξύ των βουλευτών της συμπολίτευσης. Νομικό πρόβλημα, διότι αμφισβητείται, εάν ο βουλευτής έχει απεριόριστο δικαίωμα γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση, όπως ορίζει το άρθρο 60 παρ. 1 του Συντάγματος και ηθικό θέμα, διότι, ενώ θέλει να συμπορευθεί με τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, αναγκάζεται να πειθαρχεί στην απόφαση του κόμματος.

Έτσι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ προβληματίζονται και δεν γνωρίζουν ακόμη τι θα πράξουν, διότι από τη μια μεριά καλούνται να υπακούσουν στη συνείδησή τους που συμπορεύεται με τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και από την άλλη τους εξαναγκάζονται να ψηφίσουν ένα νόμο τον οποίον στην πραγματικότητα και οι ίδιοι δεν θέλουν.

Όμως η κομματική πειθαρχία η οποία εφευρέθη τα τελευταία χρόνια και εφαρμόζεται συνέχεια από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θέλει τους βουλευτάς πειθήνια όργανα, να ακολουθούν τις επιταγές του αρχηγού του κόμματος, χωρίς καμία αντίρρηση. Και βέβαια κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί σε μεγάλα θέματα, όπως η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ή άλλα θέματα εθνικού περιεχομένου ή θέματα που θα κινδύνευε η συνοχή του κόμματος.

Αντίθετα για άλλα θέματα οποιασδήποτε κυβερνητικής πολιτικής, όπως το συζητούμενο νομοσχέδιο, το οποίο αφορά όλες τις κοινωνικές τάξεις του Ελληνικού λαού και οδηγεί μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, νομίζω ότι δεν πρέπει να εξαναγκάζεται ο βουλευτής να ψηφίζει αντίθετα με τη συνείδησή του και τη θέληση του λαού που εκπροσωπεί στο Ελληνικό  κοινοβούλιο.

Και όλα αυτά διότι είναι φανερό ότι με το Νομοσχέδιο που ψηφίζεται στη Βουλή είναι αντίθετη η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και από την άλλη πλευρά οι βουλευτές εξαναγκάζονται να ψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο στην πραγματικότητα και οι ίδιοι δεν θέλουν.

Πέραν των ανωτέρω οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βλέπουν ότι ο πρωθυπουργός όχι μόνον τους ζητάει να ψηφίσουν το Νομοσχέδιο αναγκαστικά αλλά τους απαγορεύει να συζητήσουν για οποιαδήποτε τροποποίηση του Νομοσχεδίου. Έτσι καταργείται τελείως ο ρόλος του Κοινοβουλίου, όπου συνήθως γίνεται κάποια ζύμωση, προτείνονται κάποιες τροποποιήσεις και τελικά καλείται ο βουλευτής να ψηφίσει το τελικό σχέδιο. Έτσι στην ουσία μετά από όλα τα ανωτέρω ο πρωθυπουργός καταργεί στην ουσία τη Βουλή και μετατρέπει τους βουλευτές σε πραγματικό λόχο.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο βουλευτής άγεται ως πρόβατο επί σφαγή. Ή μάλλον ο κάθε βουλευτής ευρίσκεται προ του εξής διλήμματος: Εάν ψηφίσει το Νομοσχέδιο θα είναι αντίθετος με τον λαό που τον έστειλε στο Κοινοβούλιο και αντίθετος με τη συνείδησή του, διότι όλοι βλέπουν ότι με την ψήφιση του Νομοσχεδίου όλοι οι Έλληνες θα πληρώνουν περισσότερους φόρους, θα μειωθούν ακόμη οι μισθοί και οι συντάξεις και όλοι οι Έλληνες θα ζήσουμε πτωχότερα. Από την άλλη πλευρά εάν δεν ψηφίσει το Νομοσχέδιο τότε θα επικρεμάται επί αυτού η κομματική δαμόκλειος σπάθη, που απειλεί τον βουλευτή με διαγραφή από το κόμμα, πράγμα το οποίο θα σημάνει την βουλευτική απώλεια, με συνέπεια την πολιτική του καταστροφή.

Έτσι ο βουλευτής δεν ξέρει τι να κάνει. Σε τέτοιες όμως περιπτώσεις πρέπει να επικρατήσει η φωνή της συνειδήσεως και θέλω να πιστεύω ότι πολλοί βουλευτές θα υπακούσουν στη φωνή της συνειδήσεώς τους και θα ανταποκριθούν στη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού και στο σχετικό άρθρο 60 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι ο βουλευτής πρέπει να ψηφίζει κατά συνείδηση.

Σε μια τέτοια περίπτωση και εάν το κόμμα του τολμήσει να τον διαγράψει, διότι επιτέλεσε το καθήκον του και υπάκουσε στη φωνή της συνειδήσεώς του, θα πετύχει να έχει στο πλευρό του τον λαό, ο οποίος θα εκτιμήσει την στάση του και γρήγορα θα τον στείλει πάλι θριαμβευτικά στη Βουλή. Αντίθετα, εάν ψηφίσει το αντιλαϊκό Νομοσχέδιο, θα αποχαιρετήσει δια βίου τη Βουλή, διότι οι κάτοικοι της εκλογικής του περιφέρειας δεν θα τον δεχθούν στη περιοχή τους.

Ήλθε λοιπόν η ώρα να αποδειχθεί ποιοι πραγματικά τιμούν τον τίτλο του βουλευτή και επάξια ονομάζονται αντιπρόσωποι κάποιου κομματικού μηχανισμού.

Για την ιστορία αναφέρω ότι το άρθρον 60 παρ. 1 γράφει ακριβώς τα εξής: «Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση».

 

 


Διαβάστε περισσότερα:
Κατηγορίες Άρθρου
ΑΠΟΨΗ

Τα σχόλια είναι κλειστά.

protionline.gr
[metaslider id=37366]