background img
banner
banner

Τα χελιδόνια ήρθαν και φέτος

Ζούμε τις ημέρες του κορονοϊού. Μια νέα εποχή, πολύ σκληρή για την ανθρωπότητα, που κανείς δεν μπορούσε να την προβλέψει. Ούτε οι πιο ευφάνταστοι αστρολόγοι ή τα μέντιουμ ανά τον κόσμο. Ούτε και οι προφητείες παλαιών Αγίων. Κάποιοι επαγγελματίες αναλυτές κλέβουν και παραποιούν τα λόγια τους, τα προσαρμόζουν στα δικά τους δεδομένα και δήθεν ερμηνεύουν τη δύσκολη πραγματικότητα που ζούμε. Τέτοια ασέβεια…

Ξεφυλλίζω μια παλιά εφημερίδα που έπεσε στα χέρια μου, από τα τέλη Δεκεμβρίου του 2019. Τώρα είναι αρχές Απριλίου του νέου έτους. Διαβάζω έναν πηχαίο τίτλο: «Ευτυχισμένο το 2020!» Πού να φανταζόταν ο αρθρογράφος ότι πίσω από τα δυο εικοσάρια της νέας χρονιάς καραδοκούσε ο θάνατος.

Κι όμως αυτός έκανε καλά τη δουλειά του. Κάθε νέα χρονιά που έρχεται προσφέρει ελπίδα και αισιοδοξία ότι κάτι καινούριο θα γεννηθεί. Κάτι που θα κάνει τους ανθρώπους πιο ευτυχισμένους και χαρούμενους. Όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό διέψευσαν και τους πλέον αισιόδοξους.

Ανοίγω μια σημερινή Αθηναϊκή εφημερίδα, όπου τα άρθρα έχουν «προσγειωθεί» στην πικρή αλήθεια ενός νέου θανατηφόρου ιού. Και αγωνιούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα, όχι πάντα με το σωστό τρόπο.

Ο τίτλος λοιπόν συμπεράνει με… θρησκευτικό σχολιασμό: «Ο άνθρωπος σχεδιάζει και ο Θεός γελά». Ξαναδιαβάζω τον τίτλο και… βαριέμαι, γιατί αυτή την κουβέντα την έχω ακούσει άπειρες φορές. Φράση «κλισέ», βούτυρο στο ψωμί των απαισιόδοξων. Σκέφτομαι λίγο παραπάνω και ξύνω το εύκολο συμπέρασμα της επιφάνειας. Η φράση αυτή αδικεί δυο πλευρές. Πρώτο και χειρότερο αδικεί το Θεό! Γιατί ο χριστιανικός Θεός υπηρετεί την αγάπη και την καλοσύνη. Δεν είναι εκδικητικός ούτε θέλει να αποτελειώσει τον άνθρωπο μόλις σηκώσει κεφάλι. Αυτό το έκανε ένας τύραννος στην αρχαία Ελλάδα, ο Θρασύβουλος. Έκοβε τα στάχυα που ξεχώριζαν από τα άλλα συμβολικά, για να δείξει ότι όποιος σηκώνει κεφάλι και τον απειλεί είναι ο επόμενος εχθρός του. Άρα λοιπόν ο Θεός δεν… γελά με τα ανθρώπινα παθήματα.

Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο να… σηκώνει το κεφάλι του από το χώμα. Να κοιτάζει ψηλά, στ’ αστέρια. Να αναζητά το καλύτερο για τον εαυτό του, να προοδεύει, να ονειρεύεται διαρκώς. Αιώνες τώρα αυτά παλεύει η ανθρωπότητα κι έτσι φτάσαμε στο σύγχρονο κόσμο. Κι ελπίζει σ’ ένα καλύτερο αύριο, κι ας μη γνωρίζει προκαταβολικά πώς θα είναι αυτό. Όλοι οι λαοί όμως προσπαθούμε να σμιλεύσουμε το μέλλον μας, με τα εργαλεία που έχει ο καθένας αλλά και όλοι μαζί. Κι είμαι βέβαιος ότι ο Θεός μας χαίρεται με την πρόοδο του ανθρώπου ή και λυπάται όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Σε καμία περίπτωση πάντως δε στέλνει ο ίδιος το Χάρο για να πετσοκόψει ζωές με το δρεπάνι του.

Ούτε γελά λοιπόν μ’ εμάς, ούτε μας κοροϊδεύει. Όχι άλλα αυθαίρετα συμπεράσματα λοιπόν. Χορτάσαμε από αυτά τα στερεότυπα «της κακιάς ώρας».
Μ’ αυτές τις σκέψεις στο μυαλό ανοίγω την πόρτα και βγαίνω στο πίσω μπαλκόνι. Είχα από μέρες ακούσει εκεί χαρούμενα τιτιβίσματα. Ναι! Τα χελιδόνια είχαν έρθει στις δυο φωλιές τους.. Κι είχαν στήσει ένα ξέφρενο πάρτι χαράς και δημιουργικότητας. Νέος τόπος, νέα εποχή, νέα όνειρα, μια νέα αρχή. Η Άνοιξη ήταν και πάλι εδώ!
Στη φύση, στο σπίτι μας, στις καρδιές μας.


Κατηγορίες Άρθρου
ΑΠΟΨΗ

Σχετικα αρθρα


Τα σχόλια είναι κλειστά.

Το protionline.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με την χρήση των cookies από εμάς. Μάθε περισσότερα

Το protionline.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με την χρήση των cookies από εμάς.

Close