background img
banner
banner

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ:«Μέσα από το κείμενο της παράστασης έκαναν εικόνα το συναίσθημα που είναι το υλικό μου»

Για τη σύλληψη και τη δημιουργία της παράστασης, τον «άγνωστο» Κωστή Παλαμά και τους ταλαντούχους Αιγιώτες δημιουργούς, μίλησε στο protionline.gr ο σπουδαίους ηθοποιός και σκηνοθέτης Γρηγόρης Βαλτινός.

Πώς προέκυψε η δημιουργία της παράστασης; Πώς αξιολογείτε το έργο;

-Όταν η Μαρία Παναγιωτακόπουλου και ο Σάκης Παπαδημητρίου μου έδωσαν το κείμενο και τη μουσική, πίστεψα ότι θα κάνουμε ένα θεατρικό μουσικό αναλόγιο. Δουλεύοντας όμως πάνω στο έργο, μπήκα στον πειρασμό να το κάνουμε μια ολόκληρη θεατρική παράσταση. Γιατί ο Παλαμάς και η ποίησή του είναι ατελείωτη, η ζωή του είναι επίσης συναρπαστική, διέτρεξε δύο πολέμους, πέρασε δικτατορίες, ήταν παρών σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της νεότερης Ελλάδας. Έβαλε, αν θέλετε, επάνω στο βάθρο που του αξίζει τον Διονύσιο Σολωμό και προσπαθούσε να τον φτάσει. Αυτή είναι μια υγιής άμιλλα, μια φιλοδοξία σεβαστή. Έμεινε δε στη ιστορία σαν εθνικός ποιητής γιατί έδωσε υλικό για όλες τις μεγάλες στιγμές. Σκέφτηκα λοιπόν ότι όλα αυτά δεν μπορούν να περάσουν με ένα απλό αναλόγιο κι έτσι κάναμε μια παράσταση ομολογουμένως συναρπαστική, τουλάχιστον για μένα, που τη δούλεψα με τους ανθρώπους αυτούς, γιατί μπόρεσα μέσα απ’ αυτό το κείμενο να κάνω εικόνα το συναίσθημα, που για μένα είναι το υλικό μου.

Άλλωστε, από εκεί πηγάζουν όλα…

-Ναι! Η ποίηση ήταν ένα από τα πράγματα που με οδήγησαν στο θέατρο, οι εικόνες που έχει, η πυκνότητα, η φαντασία και η υπέρβαση που περικλείει, ο εξπρεσιονισμός καμιά φορά, ο σουρεαλισμός που έχει ενδεχομένως, γιατί μην ξεχνάμε ότι οι τέχνες συναντιούνται μεταξύ τους. Και βέβαια με συναρπάζει όλο αυτό το συναίσθημα που ξεχειλίζει από την ποίηση, ειδικά σε αυτούς τους ποιητές που προσπαθούσαν να βρουν την κατάλληλη λέξη για να εκφράσουν την ψυχή τους.
Μου έδωσαν ένα υλικό συναρπαστικό. Η παράσταση έχει δοκιμαστεί στην πρεμιέρα της στην Αθήνα και τελικά καταλάβαμε ότι επικοινωνεί πάρα πολύ με το κοινό, που άλλωστε είναι και το ζητούμενο. Εγώ ποτέ δεν λειτουργώ ερήμην του κοινού. Δεν έχω, αν θέλετε, αυτή την υπεροψία απέναντι στο κοινό, ότι το κοινό πρέπει να έρθει στο δύσκολο, εγώ είμαι κάπου εκεί κι ας με φτάσει. Το βλέπω εντελώς διαφορετικά.

Φροντίζετε να το κάνετε πιο προσεγγίσιμο για να το ακολουθήσει ο κόσμος…

-Ακριβώς! Θα κατέβω, θα πιάσω το κοινό απ’ το χέρι και θα ανέβουμε μαζί το βουνό.

Ως τώρα δεν γνωρίζουμε τόσο τον ερωτικό Παλαμά ευρέως αλλά τον πατριδολάτρη, τον ποιητή του έθνους. Προσωπικά τι έχετε κερδίσει από αυτή την προσέγγιση στον μεγάλο ποιητή;

-Ότι υπάρχει Θεός για όλους. Αρκεί να σας πω ότι ο τελευταίος του έρωτας ήταν είκοσι χρόνων κι αυτός εβδομήντα. Αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζει ο κόσμος. Ο έρωτας μπορεί να είναι παντού. Υπάρχει ζωή και μετά τα εβδομήντα (χαχα)! Όπως υπάρχει και στα είκοσι βέβαια. Το να γνωρίσεις τον Κωστή Παλαμά στα εβδομήντα του είναι τεράστιο προνόμιο!

Πόσο σημαντικό είναι να πραγματοποιούνται τέτοιου είδους εκδηλώσεις σε αυτές τις συνθήκες που βιώνουμε; Ο Πολιτισμός μπορεί να γίνει άμυνα στις δυσκολίες που περνάμε;

-Ο Πολιτισμός πάντα είναι άμυνα, ο Πολιτισμός και η Παιδεία. Μέσα απ’ αυτά τα δύο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το οποιοδήποτε κακό. Είτε είναι στην τρέχουσα καθημερινή πεζή άνυδρη καθημερινότητα μας, είτε είναι στα μεγάλα εθνικά, πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα. Όταν είσαι τυφλός, δεν ξέρεις πού πατάς και πού πηγαίνεις. Τυφλός, τυφλό οδηγεί. Αυτό το λέω πάντα σε όλη μου τη ζωή, ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς και βέβαια ευγνωμονώ το θέατρο γι αυτό. Γιατί το θέατρο με μόρφωσε και με διαμόρφωσε. Όσο πιο νωρίς βρούμε το νήμα του Πολιτισμού, της μόρφωσης και της Παιδείας, τόσο λιγότερο κινδυνεύουμε. Τόσο λιγότερο πλήττουμε στη ζωή μας, τόσο λιγότερο αρρωσταίνουμε ψυχικά και σωματικά. Πρέπει να το καταλάβει αυτό ο κόσμος. Και Πολιτισμός σαφώς δεν είναι το Big brother, τα ριάλιτι και τα σκουπίδια της τηλεόρασης. Είναι η Παιδεία, το βιβλίο, η καλή μουσική, η ποίηση, η καλή ταινία, η σωστή θεατρική παράσταση, η καλή πολιτιστική εκδήλωση. Αυτά είναι Πολιτισμός. Υπάρχει το άλλοθι ότι «τι να κάνουμε αυτά δείχνει η τηλεόραση». Αυτό όμως δεν είναι άλλοθι, είναι αναπηρία και τεμπελιά.

Σίγουρα γιατί αν σταματήσουμε να το βλέπουμε, να το στηρίζουμε θα πάψει να προβάλλεται. Έτσι δεν είναι;

-Ακριβώς. Δυστυχώς, οι Έλληνες έχουν μια ροπή να γλιστρούν στην ευκολία, στη ρηχότητα και στη σαχλαμάρα. Υπάρχει και ο «σύγχρονος πολιτισμός», ο οποίος θέλει τα πάντα να είναι ένα καλαμπούρι. Νομίζω ότι έχει καταφέρει να αποτελειώσει τον αμόρφωτο λαό αυτό το πράγμα. Κατάφεραν να μας πείσουν μέσω της σάχλας και του χαχανητού ότι όλα είναι μια πλάκα. Όλα είναι ένα καλαμπούρι, όλα είναι για κορόιδεμα, όλα είναι για μία ελαφριά αντιμετώπιση. Όχι! Αυτό είναι μια γραμμή των πολύ πονηρών, των καπάτσων οι οποίοι πίσω από αυτή τη σάχλα και το καλαμπούρι κι απ’ αυτή την ελαφράδα κι απ’ αυτό το ριάλιτι, δουλεύουν μυστικά και κάνουν τη δουλειά τους. Αυτοί προχωρούν κι αυτός που γελάει, μένει πίσω.

Πώς κρίνετε το έργο των Μαρία Παναγιωτακοπούλου και Σάκη Παπαδημητρίου, έχετε συνεργαστεί πάλι, ή είναι η πρώτη φορά;

-Όχι δεν έχω συνεργαστεί πάλι μαζί τους. Είναι δύο άνθρωποι πνευματικοί που ακριβώς σ’ αυτή τη άνυδρη εποχή ασχολούνται με τέτοια θέματα και κολυμπούν σε τόσο βαθιά νερά. Αυτή είναι η ουσιαστική προσφορά και στην Παιδεία και την Τέχνη.


Κατηγορίες Άρθρου
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ · ΠΡΟΣΩΠΑ

Σχετικα αρθρα


Τα σχόλια είναι κλειστά.

Το protionline.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με την χρήση των cookies από εμάς. Μάθε περισσότερα

Το protionline.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με την χρήση των cookies από εμάς.

Close