Του Ηλία Ασπρούκου Περιβαλλοντολόγου
Έχουν περάσει πολλά χρόνια που το Αίγιο είχε μια αλλιώτικη ομορφιά σχεδόν θεϊκή, χανόσουν μέσα στα στενά σοκάκια στα Γαλαξιδιώτικα. Μεθούσες με το άρωμα των γιασεμιών, έβγαινες μία μικρή βόλτα και αντάλλασες κάμποσες καλημέρες, τα γράφω και τα ξαναγράφω όλα αυτά για να δείξω την ανθρωπιά που υπήρχε τότε στην πόλη και την ζεστασιά από την οποία διακατεχόταν. Πλέον τα πράγματα αγρίεψαν στους δρόμους του Αιγίου αντί για ανθρώπους κυκλοφορούν αδέσποτοι σκύλοι και γάτες, τα μαγαζιά και τα σπίτια έχουν ερημώσει… Τα Γαλαξιδιώτικα είναι μία καλή περιοχή να κάνεις βόλτες μόνο το καλοκαίρι… κατά τ’ άλλα η πόλη συνεχώς παρακμάζει, από την αδιαφορία, από την μιζέρια και από την ξιπασιά ορισμένων.
Σε ανθρώπους που δεν θα επέτρεπες να αναλάβουν ούτε περίπτερο τους αφήνεις ανεξέλεγκτους να διοικήσουν μία ολόκληρη πόλη. Σε εκείνους που σε τρομάζει ακόμα και ο τρόπος που σκέπτονται, τους δίνεις το δικαίωμα να σκεφθούν για σένα. Αχ καημένο ανθρωπάκι λέω στον εαυτό μου καμιά φορά. Πως καταφέρνεις να μετατρέπεις τα μηδενικά σε υπεραξίες δίνοντάς τους βήμα να διοικήσουν και να αποφασίσουν για το μέλλον σου.
Το ιδανικό για μένα είναι να δω τον τόπο μου να αλλάζει να ομορφαίνει και να αποκτά ανθρωπιά. Τώρα θα μου πεις τι ανθρωπιά μας λες, όταν η δημοτική αρχή δεν σκέπτεται το πως θα ζήσουν οι δημότες της.
Άνθρωποι που δεν έχουν άλλη πηγή εσόδων πέρα από ένα μαγαζάκι το οποίο κρατούν με νύχια και δόντια και προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα από αυτό, τους κόβει την πελατεία, τους οδηγεί στα μεγάλα καταστήματα μακριά από το κέντρο ή στέλνει τους πελάτες ως επί τω πλείστον σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων Πατρών και Αθηνών.
Μια πόλη που οι άρχοντές της αποφάσισαν να την ξεδοντιάσουν έτσι απλά. Όσο και αν ο κόσμος επαναστατεί δεν ξέρουν που να πάνε να πουν τα παράπονά τους, όλοι οι δρόμοι είναι κλειστοί όχι μόνο κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά.
Αν δει κάποιος από μακριά τον τρόπο που γίνονται οι αρχαιρεσίες και τοποθετούνται σε καρέκλες άνθρωποι άσχετοι, θα καταλάβει χωρίς μεγάλη επεξεργασία πως ο τόπος αυτός είναι πια στον αυτόματο. Τα πάντα ρημαγμένα μια πόλη υπό πλήρη κατάρρευση.
Το χειρότερο δε είχε πολλά χρόνια η πόλη του Αιγίου να απασχολήσει τα ΜΜΕ αν εξαιρέσει κανείς τις φασαρίες για τον βιολογικό τη δεκαετία του ’90, που τελικά η λειτουργία του έδωσε ανάσα και πνοή σε όλη την περιοχή.
Τώρα είδαμε το Αίγιο πρωτοσέλιδο, με φωνές φασαρίες κ.α. ευτράπελα να πρωταγωνιστεί στα δελτία ειδήσεων, με την κοινωνία σε αναβρασμό και όλα να έχουν γίνει ρημαδιό. Κατά όπως φαίνεται δεν είναι μόνο θέμα βούλησης του εκάστοτε δημάρχου αλλά και πολλών Αντιδημάρχων και εκλεγμένων που αντί να ακούσουν την φωνή του κόσμου που υποφέρει, με το έτσι θέλω περνάνε την δική τους αδιαπραγμάτευτη γραμμή. Και πανηγυρίζουν για την υπογραφή της σύμβασης για την Μητροπόλεως με 2,500,000 εκ και δεν κοιτάνε να φτιάξουν κανένα αγροτικό δρόμο για να πηγαίνουν οι άνθρωποι στα χωριά τους.
Κάπου εδώ να σας θυμίσω εκείνο που λέει ο θυμόσοφος λαός μας «Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετούν και αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις».
Κύριε Ασπρουκο δέχομαι ότι η ωραία πόλη μας έχει ρημάξει αλλά δεν φταίνε μόνο οι εκάστοτε δημοτικές αρχές αλλά περισσότερο εμείς οι ίδιοι που αντιδρούμε και στις θετικές αλλαγές χωρίς να φροντίζουμε για το καλό μας.το είπατε και σεις ο ιδιος.τι είχε γίνει τοτε;;τι κακό θα κάνει η ανάπλαση της Μητροπόλεως,που άλλες πόλεις σφηζουν από ζωη ;;;ας ανοίξουμε λίγο το μυαλό μας και μη θέλουμε να πηγαίνουμε Καβάλα στο όχημα μας για ότι δηποτε