ΠΛΗΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΓΕΥΤΗΚΑΝ ΚΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ…
Ένα ακόμη σκαλοπάτι και μάλιστα με την πιο όμορφη θέα, ανέβηκαν οι «Μουσικές Σκάλες» του Φεστιβάλ «Οινοξένεια», το βράδυ του Σαββάτου 28 Ιουνίου. Με φόντο τα πιο όμορφα χρώματα του αιγιώτικου δειλινού, με τους εκλεκτούς οίνους της Αιγιάλειας να… ρέουν άφθονοι και τις μουσικές του Μίκη και του Μάνου να γλυκαίνουν την ψυχή και να πλημμυρίζουν τις αισθήσεις, το Δίκτυο διοργάνωσε μία βραδιά που θα θυμούνται για χρόνια οι πολυάριθμοι φίλοι του που βάδιζαν και στέκονταν στα έξι σημεία, παίρνοντας μία στάλα «νέκταρ» και σιγοτραγουδώντας…
Οι Μουσικές Σκάλες ήρθαν και φέτος ως μία από τις δράσεις που συνθέτουν το “insta-festival” των Οινοξενείων για το καλοκαίρι του 2025 και η επιτυχία τους ήταν τεράστια. Από τις 8.00 το βράδυ και τα έξι σημεία είχαν έναν πάγκο με κρασιά για τη γευσιγνωσία που θα ακολουθούσε. Κάθε σημείο και μία διαφορετική ποικιλία που προσφέρθηκε σε αφθονία από οινοποιεία της Αιγιάλειας. Κάθε «γωνιά» και ένας διαφορετικός καμβάς χρωμάτων με τον ήλιο να χάνεται στη θάλασσα δημιουργώντας μια όψη χρυσαφί… Έξι μουσικά σύνολα που ερμήνευσαν μοναδικά αγαπημένα έργα με κοινές συνισταμένες τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι και με προσθήκες κι άλλων συνθετών όπως ο Μίμης Πλέσσας. Όλοι τους τόσο διαφορετικοί, δίνοντας μία ξεχωριστή προσέγγιση σε τραγούδια που αγαπάμε.
Η Φιλοποίμενος
Ανεβοκατεβήκαμε πολλές φορές τα γραφικά σκαλάκια της Φιλοποίμενος. Στο πάνω μέρος τους δοκιμάσαμε διεθνείς λευκές ποικιλίες. Η Αιγιάλεια είναι μια αμπελο-οινική περιοχή που βασίζεται στους λευκούς οίνους της καθώς όλη η διαμόρφωση και το terroir της βοηθάει στην εξαιρετική έκφραση λευκών ποικιλιών. Για τους ίδιους λόγους οι διεθνείς λευκές ποικιλίες δίνουν υπέροχους και ιδιαίτερους οίνους με μοναδική προσωπικότητα και με πλούτο των τυπικών τους αρωμάτων μαζί με τα αρώματα που έρχονται από την Αιγιάλεια Γη. Εκεί ακούσαμε τους Αρετή Δημουλά, Βαγγέλη Καρατζά και Νίκο Λύτρα, ενώ στο κάτω μέρος η Αγγέλα Αντωνιάδη και ο Αντρέας Ζαφειρόπουλος μάς κέρασαν τραγούδια πίνοντας μοσχάτο Ρίου, μια χαρούμενη και «θηλυκή» ποικιλία γεμάτη από έντονο και πλούσιο άρωμα άνοιξης και καλοκαιριού. Μια ποικιλία εύκολη να την κατανοήσεις που σε… σπρώχνει να περάσεις καλά.
Τα Παλαιά Σφαγεία
Η επόμενη στάση ήταν στα Παλαιά Σφαγεία που πλημμύρισαν από την αισθαντική φωνή της Έλενας Λεώνη με τη… γλύκα της μαυροδάφνης. Η αυτοκράτειρα ελληνική ποικιλία όχι μόνο του Αμπελώνα της Αχαΐας αλλά και της Ελλάδας. Απόλυτα κυρίαρχη προσωπικότητα και ισχυρός χαρακτήρας τόσο αρωματικά όσο και στο στόμα με το πλούσιο στόμα και τις ισχυρές τανίνες δομής. Πολυπλοκότητα και δύναμη.
Ο «καμβάς» της Κωνσταντινουπόλεως
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε δυτικά, προς την οδό Κωνσταντινουπόλεως. Γευτήκαμε ερυθρά κρασιά παλαίωσης με τους Αγγελική Παπανδρέου, Ανδρέα Βουδούρη και Τάκη Τρίψα. Ένας σαγηνευτικός διάλογος με τον ίδιο τον χρόνο, με τις συνεχείς αλλαγές που θα δεχθούν τα κρασιά από την επίδρασή του οδηγώντας τα – κάποια στιγμή – στην κορύφωση και μετά – εκ του αποτελέσματος – στην πτώση. Πάντα όμως θα τα απολαμβάνουμε και θα τα θυμόμαστε.
Επόμενος σταθμός, ο Γιάννης Καραμάνος, διαχρονικός και αναλλοίωτος σαν το παλιό καλό κρασί. Ήπιαμε ροδίτη, την κυριαρχική ποικιλία της Αιγιάλειας, στιβαρή, κυρίαρχη όταν πάει να αναμιχθεί, εντυπωσιακά χαρισματική σε προσωπικότητα με ποικίλο αρωματικό προφίλ αλλά χωρίς υπερβολή, με μια δωρική καθαρότητα.
Στις δυτικές σκάλες της Κωνσταντινουπόλεως μας περίμεναν ο Μιχάλης Βασιλείου και ο Βασίλης Σκανδάμης. Εκεί γευτήκαμε ασύρτικο και χορέψαμε πολύ. Μια στιβαρή, εξαιρετικά δωρική στην έκφρασή της ποικιλία. Αρωματικά φειδωλή στην ένταση αλλά πλούσια σε ποικιλία αρωμάτων και με κυρίαρχη την ορυκτότητα, την κοφτερή αίσθηση της πέτρας που την χτυπάει το χέρι στους αρχαίους χορούς.
Η ζεστή βραδιά του Ιουνίου έκλεισε με μία ζέση στην καρδιά. Οι Μουσικές Σκάλες πέτυχαν τον σκοπό τους. Μια μουσική περιπλάνηση με το φως να αχνοφέγγει και μια υπόσχεση. Τα Οινοξένεια θα είναι πάντα εδώ να μας θυμίζουν την αξία των στιγμών που συντροφεύονται από τον όμορφο τόπο, τα κρασιά, την παρέα μας.
