Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, το κινηματογραφικό είδωλο του Χόλιγουντ και ο διαχρονικά «ωραίος» του σινεμά, ένας από τους πιο εμβληματικούς ηθοποιούς που στη συνέχεια καθιερώθηκε ως σκηνοθέτης και ακτιβιστής, πέθανε σε ηλικία 89 ετών.
Ο ξανθός, γαλανομάτης γόης που αποτέλεσε, επί δεκαετίες, τον κρυφό πόθο αμέτρητων γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, έφυγε από τη ζωή στις 16 Σεπτεμβρίου 2025, σε ηλικία 89 ετών, στο σπίτι του στην πολιτεία της Γιούτα.
Ο μοναδικός Χάμπελ από την κλασική ταινία αγάπης «Τα καλύτερά μας χρόνια», ο ώριμος αλλά απαράμιλλα γοητευτικός «Γητευτής των αλόγων», με το γοητευτικό του παρουσιαστικό, το ταλέντο του και το κύρος του, ο Ρέντφορντ έγινε το απόλυτο σύμβολο του «κλασικού Αμερικανού leading man».
Η πορεία του, που διήρκεσε περισσότερες από έξι δεκαετίες, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμα του τόσο στο Χόλιγουντ όσο και στον ανεξάρτητο κινηματογράφο.
Ο Charles Robert Redford Jr. γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1936 στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Τα νεανικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από την αγάπη του για τις τέχνες, ενώ για μικρό διάστημα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Η πραγματική του πορεία ξεκίνησε στο θέατρο, όπου έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ το 1959, πριν περάσει στις τηλεοπτικές σειρές και στη μεγάλη οθόνη.
Ο Ρέντφορντ, θα αφήσει ανεξίτηλο στίγμα για ταινίες όπως Τα Καλύτερά μας Χρόνια, «Οι δύο ληστές», «Το Κεντρί», «Οι μέρες του Κόνδορα», «Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου», ταινίες που σημάδεψαν το σινεμά.
Παράλληλα άφησε τη σφραγίδα του και ως σκηνοθέτης και ακτιβιστής.
Είχε κερδίσει μάλιστα Όσκαρ ως σκηνοθέτης για την ταινία «Συνηθισμένοι Ανθρωποι» και ένα δεύτερο για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο.
Πέρα από την υποκριτική και τη σκηνοθεσία, ο Ρέντφορντ ίδρυσε το Sundance Institute και το Sundance Film Festival, δίνοντας βήμα σε χιλιάδες δημιουργούς του ανεξάρτητου κινηματογράφου.
Χάρη σε αυτόν, νέοι σκηνοθέτες όπως οι Κουέντιν Ταραντίνο, Στίβεν Σόντερμπεργκ και Ντάρεν Αρονόφσκι βρήκαν το κοινό τους.
Θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφος
Ο πρώτος του ρόλος ήταν στην παράσταση Tall Story το 1958, η οποία παίχτηκε στο Μπρόντγουεϊ. Ακολούθησαν μικροί ρόλοι στις τηλεοπτικές σειρές The Naked City και Route 66. Το πρωταγωνιστικό ντεμπούτο του σε τηλεοπτική σειρά έγινε το 1960 στο Maverick. Ακολούθησαν και άλλες σειρές και θεατρικές παραστάσεις.
Η πρώτη φορά που συμμετείχε σε κινηματογραφική ταινία ήταν το 1962, στο ανεξάρτητο War Hunt (Ο πόλεμος μας έκανε σκληρούς), το οποίο γυρίστηκε μολις σε δύο εβδομάδες.
Το 1965, έπαιξε στο Situation Hopeless… But Not Serious, το οποίο ήταν η πρώτη του επίσημη ταινία. Την ίδια χρονιά, συμπρωταγωνίστησε με τους Νάταλι Γουντ και Κρίστοφερ Πλάμερ, στο Inside Daisy Clover, του Ρόμπερτ Μάλιγκαν, το οποίο προτάθηκε, τελικά, για δύο βραβεία Όσκαρ, ενώ ο ίδιος ο Ρέντφορντ κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα.
Το 1966, του δόθηκε ο ρόλος του σερίφη στο The Chase, του Άρθουρ Πεν, όμως, ο ίδιος επέλεξε αυτόν του κατάδικου. Ο σερίφης ενσαρκώθηκε από το Μάρλον Μπράντο.
Επίσης, συνεργάσθηκε και πάλι με τη Νάταλι Γουντ, αυτή τη φορά, για το This Property Is Condemned, του Σίντεϊ Πόλακ, βασισμένο στο ομότιτλο έργο του Τένεσι Ουίλιαμς.
Το 1967, πρωταγωνίστησε μαζί με την Τζέιν Φόντα στην κινηματογραφική εκδοχή του Barefoot in the Park. To 1968, υπέγραψε συμφωνία για το γύρισμα μιας ταινίας γουέστερν με την Paramount. Ωστόσο, αθέτησε την υπόσχεσή του και η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια με τον Ρέντφορντ να μείνει για αρκετό χρονικό διάστημα χωρίς δουλειά. Το 1969, πρωταγωνίστησε στο γουέστερν Οι δύο ληστές του Τζορτζ Ρόι Χιλ, μαζί με τον Πολ Νιούμαν. Η ταινία αυτή είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς βραβεύθηκε με τέσσερα Όσκαρ.
Συνεργάσθηκε ξανά με το Σίντεϊ Πόλακ το 1972 για το γουέστερν Jeremiah Johnson και το 1973 για τη δραματική ιστορία αγάπης The Way We Were, μαζί με τη Μπάρμπρα Στρέιζαντ.
Το 1974, ακολούθησε μια νέα επιτυχία, Ο μεγάλος Γκάτσμπυ, η οποία βασίσθηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ.
Το 1975, συνεργάσθηκε και πάλι με τον Πόλακ για το πολιτικό θρίλερ Οι τρεις μέρες του κόνδορα, ενώ το 1976, στην ταινία All the President’s Men, η οποία και βραβεύθηκε με τέσσερα Όσκαρ, πήρε το ρόλο του δημοσιογράφου Μπομπ Γούντγουορντ, ο οποίος πάσχιζε να διαλευκάνει το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.
Ακολούθησαν δύο ακόμη ταινίες, με τον Πόλακ παραγωγό και τη Φόντα συμπρωταγωνίστρια: A Bridge Too Far, του 1977 και το The Electric Horsemen, του 1979.
Το 1980, ο Ρέντφορντ σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία (Ordinary People), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Ντόναλντ Σάδερλαντ. Η ταινία αυτή κέρδισε τέσσερα Όσκαρ και ο Ρέντφορντ αυτό του καλύτερου σκηνοθέτη.
Οι κριτικοί ανέφεραν πως, ο Ρέντφορντ κατάφερε να βγάλει μια πολύ δυνατή δραματική ερμηνεία τόσο από τη Μάιρη Τάιλερ Μουρ, όσο και από το Σάδερλαντ και τον Τίμοθυ Χάτον, ο οποίος κέρδισε βραβείο β’ ανδρικού ρόλου. Η δεκαετία του 1970 έκλεισε με το Brubaker, του 1980.
Το 1992, συμπρωταγωνίστησε με τον Σίντεϊ Πουατιέ στην κωμωδία Sneakers και σκηνοθέτησε τη δραματική ταινία A River Runs Through It, με πρωταγωνιστή τον Μπραντ Πιτ. To 1993, συμπρωταγωνίστησε με τους Γούντι Χάρελσον και Ντέμι Μουρ, στην ταινία Ανήθικη πρόταση.
Το 1994, σκηνοθέτησε το Quiz Show και έθεσε, έτσι, υποψηφιότητα για δύο βραβεία Όσκαρ: αυτού του καλύτερου σκηνοθέτη και αυτού της καλύτερης τανίας. Το 1996, έπαιξε, μαζί με τη Μισέλ Φάιφερ, στο Up Close & Personal. Το 1998, πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε το The Horse Whisperer, όπου συμμετείχε και η πολύ νεαρής ηλικίας -τότε- Σκάρλετ Γιοχάνσσον.
Το 2000, σκηνοθέτησε το The Legend of Bagger Vance, με πρωταγωνιστές τους Γουίλ Σμιθ, Ματ Ντέιμον και Σαρλίζ Θερόν.
Το 2001, συμπρωταγωνίστησε με τον Μπραντ Πιτ στο Spy Game. Το 2002, βραβεύθηκε με Όσκαρ για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο. Ακολούθησε το θρίλερ μυστηρίου The Clearing, του 2004 με συμπρωταγωνιστές τους Γουίλεμ Νταφόε και Έλεν Μίρεν. Το 2005, έπαιξε με τους Τζένιφερ Λόπεζ και Μόργκαν Φρίμαν στην ταινία An Unfinished Life.
Το 2007, σκηνοθέτησε το Lions for Lambs, συμπρωταγωνιστώντας με τη Μέριλ Στριπ και τον Τομ Κρουζ. To 2011, ο Ρέντφορντ σκηνοθέτησε το The Conspirator To 2012, γύρισε, σε συνεργασία με το γιο του, το Watershed.
Το 2012 παρουσίασε την ταινία The Company You Keep, στην οποία συμπρωταγωνιστεί με τη Τζούλι Κρίστι και τη Σούζαν Σαράντον, ενώ είναι και σκηνοθέτης. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην ταινία Όλα Χάθηκαν του Τζέι Σι Τσάντορ, που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.
Οι τραγωδίες που τον σημάδεψαν – Ο θάνατος των δύο αγοριών του
Ο Ρέντφορντ παντρεύτηκε δύο φορές. Με την πρώτη του σύζυγο, τη Lola Van Wagenen, απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ από το 2009 ήταν παντρεμένος με τη Γερμανίδα καλλιτέχνιδα Sibylle Szaggars. Η προσωπική του ζωή είχε και τραγωδίες.
Ήταν μόλις 22 ετών και μόλις είχε καταφέρει να πάρει τον πρώτο του θεατρικό ρόλο σε μια παράσταση του Μπρόντγουεϊ, όταν έκανε τον πρώτο του γάμο με την Lola Van Wagenen η οποία μάλιστα παράτησε τις σπουδές της προκειμένου να δημιουργήσει μαζί του μια μεγάλη οικογένεια.
Πράγματι, οι δυο τους θα αποκτήσουν τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Η τύχη, ωστόσο θα δείξει στο νεαρό ζευγάρι το σκληρό της πρόσωπο πολύ σύντομα, καθώς ο πρώτος τους γιος θα «φύγει» από τη ζωή, όταν ήταν μόλις 2,5 μηνών από σύνδρομο παιδικού αιφνίδιου θανάτου. Έναν χρόνο αργότερα θα αποκτήσουν ένα κοριτσάκι για να ακολουθήσει, μέσα στα επόμενα χρόνια η γέννηση των άλλων δύο παιδιών τους.
Δυστυχώς, ο δεύτερος γιος του θα φύγει πρόωρα από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2020, σε ηλικία 58 ετών, χτυπημένος από καρκίνο και ενώ οι γονείς του έχουν πάρει διαζύγιο από το 1985.
Το «αντίο» στην υποκριτική
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Entertainment Weekly» το 2018, ο Ρέντφορντ δήλωσε ότι μετά από 60 χρόνια καριέρας στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο έφτασε πια ο καιρός, λίγο πριν από τα 82 του, να πει «αντίο» στην υποκριτική.
Η ταινία «The Old Man & the Gun», που βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Φόρεστ Τάκερ, ενός 70χρονου δραπέτη των φυλακών του Σαν Κουέντιν, ο οποίος έγινε θρύλος ληστεύοντας τράπεζες, θα είναι η τελευταία του.
