ΠΕΝΤΕ ΗΘΟΠΟΙΟΙ «ΓΡΑΦΟΥΝ» ΣΤO PROTIONLINE.GR ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Η ώρα που η Θεατρική Έκφραση Αιγίου παρουσιάζει τη νέα της θεατρική παράσταση με τίτλο «Θα μου γράφεις», έφτασε. Το ραντεβού με το θεατρόφιλο κοινό είναι το Σάββατο και την Κυριακή 15 και 16 Νοεμβρίου, στις 9.15 στον «Απόλλωνα» και το έργο, υπό τη σκηνοθεσία της Βαρβάρας Σεφέρη, βασίζεται στην ερωτική αλληλογραφία μεταξύ ανθρώπων που αγαπήθηκαν πολύ και διατήρησαν αλληλογραφία επί χρόνια…
Περίπου τριάντα άνθρωποι ξετυλίγουν επί σκηνής ένα γαϊτανάκι που θα συγκινήσει και θα δημιουργήσει ερωτηματικά για τον τρόπο με τον οποίο τελικά αντιλαμβανόμαστε τόσο τον έρωτα όσο και την αγάπη. Το Protionline.gr μίλησε με πέντε από αυτούς. Τους Γιώργο Σεφέρη και Σπύρο Γεωργίου που παρουσιάζονται στο δεύτερο μέρος ως δύο άνδρες που συνομιλούν ενώ αγαπούν την ίδια γυναίκα. Την Αντωνία Παπαχριστοδουλοπούλου που διαβάζει στο πρώτο μέρος ένα ερωτικό γράμμα και τις νεαρές Θέλια Ζούμπου- Αλεξανδροπούλου και Νεφέλη Σπανοπούλου.
Αντωνία Παπαχριστοδουλοπούλου: «Τα πάθη όπως ο έρωτας, ο πόνος, η αγωνία, η οργή, ο φόβος της απώλειας, συνήθως μας ενώνουν»
«Αυτό το φθινόπωρο σε βρίσκει ξανά στο θεατρικό σανίδι της Θ.Ε.Α. Μίλησέ μας για το τι θα παρακολουθήσουμε το Σάββατο και την Κυριακή στον «Απόλλωνα»…», ήταν το πρώτο ερώτημα προς την Αντωνία Παπαχριστοδουλοπούλου, η οποία απάντησε ως εξής: ΄΄Αυτή τη φορά η αποστολή μου είναι η ανάγνωση ενός γράμματος που γράφτηκε το 1926. Το ‘έγραψε η συγγραφέας Βίτα Σάκβιλ-Γουέστ. Παραλήπτης ήταν η επίσης συγγραφέας και μια από σημαντικότερες εκπροσώπους του Μοντερνισμού στην Αγγλία, Βιρτζίνια Γούλφ. Οι δυο γυναίκες είχαν μια πολύπλευρη σχέση που κράτησε μέχρι τον θάνατο της Γουλφ… Έναν έρωτα ανθρώπινο, λογοτεχνικό, που έγινε φιλία, αγάπη, αλλά και έμπνευση΄΄.
Στο ερώτημα αν «μπορούμε μέσα από λόγια άλλων να εκφράσουμε τα δικά μας συναισθήματα; Ο έρωτας μπορεί να έχει κοινούς τρόπους έκφρασης;», σημειώνει: ΄΄Σίγουρα καθένας μας εκφράζεται διαφορετικά στη ζωή του γενικότερα. Όταν όμως πρόκειται για αληθινά έντονες στιγμές, οι άνθρωποι αρχίζουν και μοιάζουν. Τα πάθη όπως ο έρωτας, ο πόνος, η αγωνία, η οργή, ο φόβος της απώλειας, συνήθως μας ενώνουν΄΄.
Τέλος, «πώς θα νοιώσουμε το βράδυ του Σαββάτου ή της Κυριακής φεύγοντας από το θέατρο;». Η Αντωνία Παπαχριστοδουλοπούλου αναφέρει: ΄΄Το «Θα μου γράφεις;» είναι μια παράσταση μεγάλης έντασης. Το κείμενο αλλά και οι ερμηνείες των δυο βασικών ηθοποιών δε σου αφήνουν περιθώριο. Θα ταυτιστείς, θα νιώσεις την αγωνίας τους, ίσως θα αναθεωρήσεις΄΄.
Γιώργος Σεφέρης: «Παρακολουθώντας αυτή την παράσταση κάτι θα αναγεννηθεί…»
΄΄Συμμετέχετε θεατρικά σε μία ιστορία καταγραφής του έρωτα και της αγάπης. Τι ακριβώς σημαίνει για εσάς το «Θα μου γράφεις;»;΄΄, είναι το ερώτημα του Protionline.gr προς τον Γιώργο Σεφέρη, ο οποίος αναφέρει πως ΄΄είναι μια πρόκληση ακόμα… ένας λαβύρινθος συναισθημάτων προβληματισμών με σκοπό την κατάκτησή του΄΄. Πόσο ανίσχυροι όμως μπορούμε να γίνουμε μπροστά στον έρωτα; ΄΄Νομίζω πως δεν υπάρχει συναίσθημα που εξηγεί ή απαντά σε αυτό…το μόνο σίγουρο είναι ότι ακούς μέσα από ήχους άναρχους, πνιγηρούς, αλλόκοτους την ψυχή σου… Και γίνεσαι τόσο μα τόσο ανίσχυρος που ο έρωτας μεταμορφώνει ό,τι έχει περισσέψει σε έρωτα….καμία άμυνα….κενό….΄΄, επισημαίνει ο Γιώργος Σεφέρης, ενώ ερωτηθείς για τους λόγους που πρέπει να παρακολουθήσουμε την παράσταση, σημειώνει: ΄΄Δεν είμαι σίγουρος…αλλά νιώθω πως παρακολουθώντας αυτή την παράσταση κάτι θα αναγεννηθεί…ακόμη και στο σκοτάδι που χανόμαστε…ένα μοναχικό φως…΄΄.
Σπύρος Γεωργίου: ΄΄Μέσα από το έργο μπορώ πιο εύκολα να αποδεχτώ και να κατανοήσω καταστάσεις, που είναι πέρα από τη λογική μου΄΄
΄΄Τι είναι το «Θα μου γράφεις;»΄΄, ρωτήσαμε τον Σπύρο Γεωργίου, ο οποίος απάντησε ως εξής: ΄΄Σημαίνει πως κάθομαι σε ένα γραφείο έχω μπροστά μου ένα λευκό χαρτί και στο χέρι ένα στυλό ή μολύβι. Σκέφτομαι το πρόσωπο της! Χαμογελώ σαν ηλίθιος, με την εικόνα της, που εμφανίζεται στο νου μου και πλημμυρίζει την ύπαρξη μου! Ψάχνω να βρω την τέλεια λέξη που θα ταίριαζε για να ξεκινήσω το ερωτικό μου γράμμα, για να την γοητεύσω! Γράφω και σβήνω βαρύγδουπες λέξεις, όπως: «είσαι μια οπτασία»! Σημαίνει ότι αφιερώνω χρόνο για την αγαπημένη! Να συλλογιστώ! Να της γράψω πόσο μου λείπει! Πως την χρειάζομαι! Πως την έχω ανάγκη! Πως είναι η μοναδική αισθησιακή γυναίκα, που έχω γνωρίσει ποτέ!΄΄.
«Πώς μπορεί να νιώσει κάποιος όταν διαπιστώσει ότι συνομιλεί με κάποιον που αγαπά την ίδια γυναίκα με τον ίδιο;». Η απάντηση του κ. Γεωργίου είναι η ακόλουθη: ΄΄Στην πραγματική ζωή και πριν μελετήσουμε αυτό το έργο σαν Θεατρική ομάδα, η αντίδρασή μου θα ήταν ξεκάθαρα αρνητική και ίσως βίαια! Σήμερα, μελετώντας, αναλύοντας, τους χαρακτήρες του έργου, η αντίδρασή μου δεν είναι αρνητική! Μπορώ πιο εύκολα να αποδεχτώ και να κατανοήσω καταστάσεις, που είναι πέρα από τη λογική μου! Νομίζω πως ο έρωτας μας κάνει και ανίσχυρους, αλλά και πολύ δυνατούς! Ο έρωτας σε τυφλώνει, σε κουφαίνει! Βλέπεις μόνο αυτό που θέλεις να δεις κι ακούς μόνο αυτό που θέλεις ν’ ακούσεις! Βλέπεις τον άλλον σαν το τελειότερο πλάσμα του κόσμου! Ο ερωτευμένος άνθρωπος, είναι φωτεινός! Αστραφτερός, χαμογελαστός, χαρούμενος, ευγενικός, είναι μαγικός!΄΄.
Καταλήγοντας, ο κ. Γεωργίου σημειώνει για την παράσταση: ΄΄Δίνει τη δυνατότητα στον θεατή, να ταυτιστεί με τον έναν ή άλλον χαρακτήρα του έργου! Δεν υπάρχει ο καλός και ο κακός! Είναι δυο διαφορετικοί χαρακτήρες, που ο καθένας τους με τον τρόπο τους υποστηρίζουν το πάθος τους, τον ερωτά τους, την αγάπη τους, για την ίδια γυναίκα! Είναι μια παράσταση, που πιστεύω πως θα βάλει τον θεατή σε σκέψη! Μπορεί και να γελάσει! Σίγουρα θα συγκινηθεί! Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα βαρεθεί! Σας περιμένουμε!΄΄
Θέλια Ζούμπου- Αλεξανδροπούλου και Νεφέλη Σπανοπούλου: Δύο φρέσκα πρόσωπα που έλκονται από το θέατρο
Η Θέλια Ζούμπου- Αλεξανδροπούλου είναι 14 ετών και δεν είναι η πρώτη φορά που συμμετέχει σε θεατρική παράσταση της Θ.Ε.Α. ΄΄Εννοείται πως δεν είναι εύκολο να κατανοήσουμε τα συναισθήματα που είχε ο συγγραφέας όσο έγραφε, εφόσον δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να ερωτευτούμε, όμως μπορούμε να προσπαθήσουμε να απαγγείλουμε αυτά τα ποιήματα όσο καλύτερα μπορούμε΄΄, αναφέρει ερωτώμενη εάν είναι εύκολο να απαγγείλει λόγια μεγάλων προσωπικοτήτων. Ως προς το τι τη συναρπάζει στο θέατρο, τονίζει: ΄΄Μου αρέσει η διαδικασία των προβών διότι βλέπεις ένα ολόκληρο έργο από εκεί που δεν ήταν τίποτα, μέσα σε λίγους μήνες, να γίνεται μία κανονική παράσταση, γι’ αυτό τον λόγο μου αρέσει και το θέατρο. Σαφώς και θα το ξαναέκανα και εάν προκύψει κάτι στη συνέχεια θα είμαι πρόθυμη να συμμετέχω΄΄.
Η Νεφέλη Σπανοπούλου είναι 15 ετών και επίσης δεν παίζει για πρώτη φορά. Όπως αναφέρει, ΄΄δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να αποδίδεις λόγια μεγάλων προσωπικοτήτων, ειδικά όταν γνωρίζεις ότι έχουν γίνει ζήσει και είχαν σκεφτεί πολύ πιο βαθιά πράγματα από ό,τι εμείς στην ηλικία μας. Βέβαια, αυτό είναι και το ωραίο! Μέσα από τα ποιήματα και τις επιστολές προσπαθώ να μπω λίγο στον κόσμο τους, να καταλάβω πώς ένιωθαν και να μπορέσω να το υποδυθώ όσο καλύτερα γίνεται με τη δική μου ευαισθησία. Έτσι, τα ποιήματα και οι επιστολές δεν μένουν ως κάτι «ξένο» και όταν το καταλάβει αυτό το κοινό, είναι η πιο ωραία στιγμή!΄΄. Ως προς το τι την έλκει στο θέατρο, αναφέρει: ΄΄Το να βρίσκομαι πάνω στη σκηνή, να μπαίνω σε ρόλους και να νιώθω τα λόγια να «ζωντανεύουν». Το θέατρο είναι ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης, ζωντανός, άμεσος, γεμάτος συναίσθημα. Είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι. Κάθε παράσταση και κάθε πρόβα, είναι μία νέα εμπειρία, σου δίνει την ευκαιρία να μάθεις κάτι νέο, να εξελίξεις τις ικανότητές σου και να διασκεδάζεις ταυτόχρονα. Είναι συναρπαστικό, γεμάτο ενέργεια και δημιουργικότητα!΄΄.
