ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΩΤΙΩΝ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΛΑΘΩΝ
Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρήθηκε τις τελευταίες ημέρες στην Αιγιάλεια, η καύση κλαδιών να αποτελεί αφορμή για να ξεσπάσει φωτιά εκτός των ορίων αγροτικών εκμεταλλεύσεων και είναι ευχής έργο που η Πυροσβεστική επενέβη και αποσόβησε τα χειρότερα, ενώ δεν έλλειψε και η επιβολή προστίμων. Η περίοδος θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, και όσοι σκοπεύουν να προχωρήσουν σε καύση υπολειμμάτων, θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί.
Η εικόνα είναι γνώριμη στην ελληνική ύπαιθρο: χωράφια που «καθαρίζουν» με τη βοήθεια της φωτιάς, καπνοί που απλώνονται στον ορίζοντα και μια πρακτική που περνά από γενιά σε γενιά. Όμως, αυτό που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητο, σήμερα αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο ύπουλους παράγοντες πρόκλησης πυρκαγιών.
Η καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών μπορεί να φαίνεται απλή υπόθεση, δεν είναι όμως. Κάτω από τις κατάλληλες —ή μάλλον ακατάλληλες— συνθήκες, μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη. Ένας δυνατός άνεμος, η ξηρασία ή η έλλειψη επιτήρησης αρκούν για να ξεφύγει η φωτιά από τον έλεγχο και να επεκταθεί σε γειτονικές εκτάσεις, απειλώντας δάση, καλλιέργειες και περιουσίες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι μεγάλο ποσοστό αγροτοδασικών πυρκαγιών οφείλεται σε ανθρώπινη αμέλεια. Και σε πολλές περιπτώσεις, η αφετηρία είναι μια «ελεγχόμενη» καύση που τελικά δεν ελέγχθηκε ποτέ.
Να ενημερώνονται για τις καιρικές συνθήκες και τον βαθμό επικινδυνότητας
Γι’ αυτό και η πρόληψη δεν είναι πολυτέλεια — είναι ανάγκη. Πριν από κάθε καύση, οι αγρότες πρέπει να ενημερώνονται για τις καιρικές συνθήκες και τον βαθμό επικινδυνότητας, καθώς και για το τι προβλέπει η νομοθεσία. Η καύση χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ή άδεια μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε καταστροφές, αλλά και σε σοβαρές κυρώσεις.
Η δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, η διαθεσιμότητα νερού, τα εργαλεία κατάσβεσης και, κυρίως, η συνεχής παρουσία στο σημείο είναι βασικοί κανόνες που δεν πρέπει ποτέ να αγνοούνται. Η φωτιά πρέπει να παρακολουθείται μέχρι να σβήσει πλήρως — όχι να εγκαταλείπεται με την ψευδαίσθηση ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα».
Η υιοθέτηση άλλων πρακτικών
Την ίδια στιγμή, η στροφή σε πιο σύγχρονες και ασφαλείς πρακτικές, όπως η κομποστοποίηση ή η ενσωμάτωση των υπολειμμάτων στο έδαφος, αποτελεί μια λύση που ωφελεί τόσο τον αγρότη όσο και το περιβάλλον. Η ευθύνη είναι κοινή, αλλά ξεκινά από τον καθένα ξεχωριστά. Γιατί στην περίπτωση της φωτιάς, ένα μικρό λάθος μπορεί να γίνει μεγάλη καταστροφή…
