Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Επιμελητηρίου Αχαΐας που αφορούν την επιχειρηματική πραγματικότητα στην Αιγιάλεια και τις επιπτώσεις παρεμβάσεων στο εμπορικό κέντρο. Βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Αιγιάλεια είναι μία επιχειρηματική βάση ενεργή αλλά δομικά εύθραυστη που στηρίζεται σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, που εξαρτώνται από τη σταθερή ροή καταναλωτών στο κέντρο του Αιγίου. Επίσης, η διαπίστωση ότι η εμπορική δραστηριότητα συγκεντρώνεται εκεί που υπάρχει προσβασιμότητα, μάλλον δικαιώνει όσους αντιδρούν στην πεζοδρόμηση της κεντρικής οδού Κλ. Οικονόμου…
Σύμφωνα με την έκθεση του Επιμελητηρίου, οι αστικές αναπλάσεις και ειδικά οι πεζοδρομήσεις, σε ορισμένες πόλεις λειτουργούν θετικά, σε άλλες όμως δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην αγορά σε συνάρτηση με την παρατεταμένη οικονομική κρίση, καθώς κάθε πόλη έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Όπως τονίζεται ΄΄άλλες πόλεις έχουν μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού, έντονο τουρισμό, ΜΜΜ και σταθερή ροή επισκεπτών κι άλλες στηρίζονται στην καθημερινή τοπική κατανάλωση, στην εύκολη πρόσβαση στο κέντρο και στη δυνατότητα του πολίτη να πάει γρήγορα σε ένα κατάστημα, να εξυπηρετηθεί και να φύγει΄΄.
Ξεκαθαρίζεται δε πως το Αίγιο ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Όπως εξηγεί, ΄΄αυτό σημαίνει ότι η λειτουργία του κέντρου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την καθημερινή εξυπηρέτηση κατοίκων, επαγγελματιών και επισκεπτών από τις γύρω κοινότητες. Άρα, η προσβασιμότητα, η δυνατότητα στάθμευσης, η τροφοδοσία των καταστημάτων και η γενικότερη λειτουργικότητα του εμπορικού κέντρου δεν είναι τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά βασικοί όροι επιβίωσης της τοπικής αγοράς΄΄.
Θετικό ισοζύγιο, αλλά…
Αναλύοντας την επιχειρηματική δομή της Αιγιάλειας, κάνει γνωστό ότι το 2025 στην Αιγιάλεια καταγράφηκαν 350 νέες εγγραφές επιχειρήσεων και 78 διαγραφές. Συμπεραίνει ωστόσο ότι το θετικό ισοζύγιο δεν δίνει την πλήρη εικόνα αφού από τις νέες εγγραφές, 184 επιχειρήσεις ανήκουν στις υπηρεσίες, 95 στο εμπόριο, 4 στη μεταποίηση και 31 στον αγροτικό τομέα, κίνηση που φανερώνει πως η οικονομία στηρίζεται σε υπηρεσίες και κατανάλωση, με περιορισμένη παραγωγική διαφοροποίηση. Αναφέρει ακόμη ότι από τις 350 νέες εγγραφές, οι 206 αφορούν ατομικές μικρές επιχειρήσεις. Ως προς το σύνολο της επιχειρηματικής βάσης στην περιοχή κάνει γνωστό πως λειτουργούν: 1.892 επιχειρήσεις στις υπηρεσίες, 645 στο εμπόριο, 204 στη μεταποίηση και 43 στον αγροτικό τομέα.
Η άποψη που διατυπώνεται είναι ότι στις μικρές πόλεις όπως το Αίγιο, η αγορά εξαρτάται πολύ περισσότερο από την καθημερινή πρόσβαση. Επισημαίνεται ακόμη ότι αν δεν διασφαλιστεί η εύκολη πρόσβαση και η στάθμευση κοντά στα καταστήματα τότε ο καταναλωτής μπορεί να στραφεί σε εκτός κέντρου αγορές ή στο ηλεκτρονικό εμπόριο. ΄΄Σε μία μικρή αγορά, αυτή η απώλεια δεν απορροφάται εύκολα. Μεταφράζεται γρήγορα σε πτώση τζίρου, αδυναμία επιβίωσης μικρών επιχειρήσεων και σταδιακή αποδυνάμωση του ίδιου του κέντρου΄΄, αναφέρεται ακόμη.
Κρίνεται δε επιβεβλημένη η διαβούλευση με τους πολίτες, η καταγραφή της γνώμης των καταστηματαρχών και τα εναλλακτικά σενάρια αφού για μία παρέμβαση που αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του εμπορικού κέντρου, δεν φτάνει να υπάρχει τεχνική νομιμότητα αλλά κοινωνική και λειτουργική νομιμοποίηση. Συμπερασματικά, τονίζεται πως μία αστική παρέμβαση μπορεί να λειτουργήσει ως πραγματικό εργαλείο ανάπτυξης και όχι ως ένας ακόμη παράγοντας πίεσης της αγοράς, εφόσον υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός, για τεκμηριωμένη εκτίμηση επιπτώσεων και προσαρμογή στα πραγματικά χαρακτηριστικά της πόλης.
Βάσος Μποδιώτης: ΄΄Η οικονομία της Αιγιάλειας έχει φτωχοποιηθεί και εγκαταλειφθεί΄΄
Μιλώντας στο Protionline.gr σχετικά με την οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων της περιοχής, ο Σύμβουλος του Επιμελητηρίου Αχαΐας, Βάσος Μποδιώτης, επισήμανε: ΄΄Σαν εκπρόσωπος του Τμήματος Εμπορίου του Επιμελητηρίου Αχαΐας, λόγω της καθημερινής συναναστροφής με τα μέλη μας, έχω διαπιστώσει το σύνθετο οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο που έχει ξεκινήσει από 2010 λόγω της οικονομικής κρίσης το οποίο στις μέρες μας έχει διογκωθεί και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με την ενεργειακή κρίση και τους πολέμους, έχει φέρει τους συναδέλφους μου σε απελπιστική κατάσταση από τη μεγάλη πτώση του τζίρου τους και τη θλιβερή εικόνα της ερήμωσης της αγοράς, από τα λουκέτα που έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Η Οικονομία της Αιγιάλειας, που κάποτε στηριζόταν σε πολλούς πυλώνες της οικονομίας, τουρισμός, πρωτογενής τομέας, βιομηχανία, πανεπιστήμιο, πλέον έχει φτωχοποιηθεί και εγκαταλειφθεί. Έχει αφεθεί στην τύχη της από την αδιαφορία του κράτους της Περιφέρειας και του Δήμου και καμία ενέργεια πνοής δεν γίνεται για την ανατροπή και αναστροφή αυτής της άσχημης πορείας΄΄.
Πρόταση για διάλογο
Ο κ. Μποδιώτης ξεκαθαρίζει πως δεν επιθυμεί να πολιτικολογήσει και να καταλογίσει ευθύνες σε συγκεκριμένους φορείς και άτομα, θεωρώντας ότι για οτιδήποτε συμβαίνει όλοι είναι υπεύθυνοι. Όπως τονίζει, ΄΄έρχομαι να ζητήσω να καθίσουμε σε ένα τραπέζι και να συζητήσουμε πώς, με συγκεκριμένες και στοχευμένες παρεμβάσεις, θα κινηθούμε σε μια σωστή κατεύθυνση ώστε να ανατρέψουμε αυτό και να κάνουμε την πόλη μας και τον δήμο μας, να μπουν σε τροχιά ανάπτυξης. Δεν φτάνει η φωνή μας μόνο για να γίνει πραγματικότητα αυτό. Χρειαζόμαστε τον Δήμο να μπει και να λειτουργήσει ως καταλύτης και μαζί με τους φορείς (Επιμελητήριο, συλλόγους κ.λπ.) να σχεδιάσει μια ολιστική, στρατηγική προσέγγιση που θα αξιοποιεί τα τοπικά πλεονεκτήματα που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα, ώστε να προωθήσουν την βιωσιμότητα της περιοχής και του κλάδου που εκπροσωπώ. Δεν είναι δυνατόν να αρκούμαστε σε βαριές κουβέντες που τις λέμε μόνο και μόνο για να πούμε κάτι, όταν δεν συνοδεύονται με έργα. Όταν δεν γνωρίζουν τι σημαίνει «ανάπλαση», πώς μια πόλη σαν την δική μας με την συγκεκριμένη αγορά θα αναβαθμιστεί και θα γίνει μια ευρωπαϊκή πόλη, και όταν δεν γνωρίσουν όρους όπως «βιώσιμη κινητικότητα», δεν αρκούν τα λόγια΄΄.
Να ενεργοποιηθούν οι τεχνολογικοί, οι κοινωνικοί, οι ρυθμιστικοί και οι οικονομικοί παράγοντες
Αναφορικά με την ιδιαιτερότητα της περιοχής, υποστηρίζει τα εξής: ΄΄Στον τόπο μας υπάρχει συγκεκριμένη αγορά με συγκεκριμένες ανάγκες και συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα. Είμαστε μια μικρή επαρχιακή πόλη με μικρές επιχειρήσεις και καθημερινή τοπική ζήτηση σε μια αγορά που βασίζεται στην προσβασιμότητα και στη λειτουργικότητα του κέντρου. Τον κλάδο μας δεν ενδιαφέρει μόνο μια φωνογραφική εικόνα ενός μαρμάρινου δρόμου με μαρμάρινες πλατείες αλλά μια ουσιαστική παρέμβαση, τέτοια που το τελικό αποτέλεσμα θα είναι παράλληλα ένα κέντρο ζωντανό, λειτουργικό, επισκέψιμο, ανθρώπινο και οικονομικά βιώσιμο.
Ζητάω λοιπόν μια σωστή στάση αντιμετώπισης ώστε να ενεργοποιηθούν οι τεχνολογικοί, οι κοινωνικοί, οι ρυθμιστικοί και οι οικονομικοί παράγοντες, για να μπουν η πόλη μας και ο κλάδος μας, σε μια πορεία ελπίδας και η παρέμβασή μου να λειτουργήσει σαν πραγματικό εργαλείο ανάπτυξης και όχι σαν εργαλείο πίεσης. Ζητάω μια αντιμετώπιση με σοβαρό σχεδιασμό και τεκμηριώσεις, προσαρμοσμένη στα πραγματικά χαρακτηριστικά της πόλης και με ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στην λήψη κάθε απόφασης΄΄.
