ΣΤΗΝ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΥΡΤΙΑΣ
Σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης, ιστορικής μνήμης και σεβασμού πραγματοποιήθηκε το βράδυ της περασμένης Δευτέρας 25 Μαΐου στο «Πολύκεντρο», η εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, «Εν αναλογούμαι… δεν ξεχνώ», που συνδιοργάνωσαν με τη συμμετοχή πλήθους πολιτών, ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος «Προποντίς» και ο Προοδευτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μυρτιάς – Παναγίας Τρυπητής, υπό την αιγίδα του Δήμου Αιγιαλείας.
Η εκδήλωση περιελάμβανε ενδιαφέρουσες ομιλίες, μουσική, χορό και ένα ιδιαιτέρα παραστατικό θεατρικό δρώμενο που παρουσιάστηκε σε έντονα φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα, αποδίδοντας μέσα σε λίγη ώρα τον τρόπο ζωής πριν τη Γενοκτονία, τον σπαραγμό, τον ξεριζωμό και το μεγαλείο ψυχής των Ποντίων.
Υπό τους… ήχους των βημάτων της αναγνώρισης…
Κι όλα αυτά με τη φλόγα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, να φωτίζει πλέον πιο έντονα, μιας και το βράδυ της Ημέρας Μνήμης, 19ης Μαΐου, συζητήθηκε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.
Σε αυτή την ημέρα ήχησε για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα στην καρδιά της Ευρώπης, το αίτημα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Τα σχετικά επιχειρήματα ανέπτυξαν ευρωβουλευτές από σχεδόν όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Όλα αυτά έχουν μία ιδιαίτερη σημασία, που ξεπερνά τα όρια του απλού συμβολισμού και πυροδοτεί μία δυναμική για τα επόμενα χρόνια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ειδική αναφορά στο θέμα αυτό έκανε κατά την εισαγωγή της εκδήλωσης, η αντιδήμαρχος Αιγιαλείας Μαρία Ιατροπούλου.
Μία από τις πιο σκοτεινές ημερομηνίες στην ιστορία του Ελληνισμού
Στη συνέχεια, η πρόεδρος της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Αιγιαλείας Βάνα Μπεντεβή αναφέρθηκε στα γεγονότα που χάραξαν την ιστορία και στη 19η Μαΐου που παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές ημερομηνίες στην ιστορία του Ελληνισμού. Η γενοκτονία ξεκίνησε το 1914 από το καθεστώς των Νεοτούρκων, το οποίο καθοδηγούταν από τους τρεις πασσάδες και, μετά από μια σύντομη παύση κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου το 1918-1919, συνεχίστηκε μέχρι το 1923 από τους Κεμαλικούς.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η εκτόπιση, η εξάντληση από έκθεση σε κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα, η δίψα, οι πορείες θανάτου στην έρημο και συχνότατα οι εν ψυχρώ δολοφονίες ή εκτελέσεις. Ο αριθμός των θυμάτων έχει υπολογιστεί σε 353.000, περίπου ο μισός ποντιακός ελληνισμός, ενώ συνολικά 1,5 εκατομμύρια Έλληνες πρόσφυγες εκτοπίστηκαν. Οι επιζώντες κατέφυγαν στις βόρειες και ανατολικές ακτές του Ευξείνου Πόντου (στην πρώην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα.
Υποχρέωση όλων να θυμόμαστε…
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η τοποθέτηση της καταγόμενης από τον Πόντο, Δήμητρας Χαραλαμποπούλου, η οποία μοιράστηκε με το κοινό, μνήμες της από την οικογένειά της. Η κ. Χαραλαμποπούλου έχει συγγράψει και βιβλίο, αποσπάσματα του οποίου αναγνώστηκαν από τις κ. Ιατροπούλου και Μπεντεβή.
Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του συλλόγου Μυρτιάς, Σάκης Παλαιολογόπουλος, αναφερόμενος στην πρωτοβουλία διοργάνωσης της εκδήλωσης για τους Έλληνες του Πόντου, που για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε στην περιοχή, τονίζοντας πως είναι υποχρέωση όλων μας να θυμόμαστε καθώς η μνήμη αποτελεί χρέος απέναντι στην ιστορία αλλά και ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.
Με παραστατικό τρόπο χορός και δρώμενο
Αμέσως μετά ξεκίνησε το θεατρικό δρώμενο στο οποίο, μεταξύ άλλων, εμφανίστηκε και η πρόεδρος του συλλόγου «Προποντίς», Πόπη Μανεσιώτη. Το τραπέζι στήθηκε, τα ποτήρια γέμισαν κρασί και ζωντάνεψαν οι όμορφες στιγμές. Γυναίκες με παραδοσιακές στολές του Πόντου, μέλη του χορευτικού τμήματος της «Προποντίδας», κατάφεραν να αποδώσουν με ακρίβεια τους χορούς που έχουν διδαχθεί από τον χοροδιδάσκαλο Γιώργο Κατσίβελο, πλαισίωσαν τη σκηνή. Μαζί τους και μέλη της θεατρικής ομάδας L.P. Theater. Στο τέλος του τέταρτου χορού, δύο άντρες ντυμένοι σαν Τούρκοι βγήκαν στη σκηνή κρατώντας χατζάρες, ανατρέποντας το όμορφο κλίμα.
Πήραν τους άντρες και λεηλάτησαν τις γυναίκες. Τότε οι γυναίκες εμφανίστηκαν κατηφείς, με μπόγους στην πλάτη παρουσίασαν, σαν σε αρχαία τραγωδία, την προσφυγιά. Άλλη με ένα μωρό στην αγκαλιά, άλλη με μια εικόνα, ακολούθησαν τον δρόμο του ξεριζωμού, ενώ ακολούθησε ένας ανατριχιαστικός μονόλογος από την κ. Μανεσιώτη, η οποία σημειωτέον, μαζί με τον Λεωνίδα Παντελόπουλο, επιμελήθηκαν τη σκηνοθεσία. Καθηλωτική ήταν η στιγμή που η Μάρθα Κυριακοπούλου, Πόντια και η ίδια, ερμήνευσε ένα μοιρολόι για να κλείσει η εκδήλωση με την αποφώνηση από την κ. Ιατροπούλου και την κ. Μανεσιώτη να ευχαριστεί θερμά τον δήμο και να τονίζει πως «ο Πόντος και η Μικρά Ασία εξακολουθούν να ζουν στην ψυχή μας».
Μιλώντας αργότερα στo Protionline.gr, οι εκπρόσωποι των δύο συλλόγων εξέφρασαν την ικανοποίησή τους, τόσο για την ανταπόκριση του κόσμου όσο και για το άρτιο αποτέλεσμα, τονίζοντας πως ήταν προϊόν άριστης συνεργασίας μεταξύ τους και εξαίροντας τον ρόλο της κ. Ιατροπούλου στη διοργάνωση της εκδήλωσης.
