ΜΕ ΟΜΙΛΙΕΣ, ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ – ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΑΝ Ε.Γ.Ε. ΚΑΙ Δ.ΕΠ.ΙΣ.
Να ευαισθητοποιήσει, να αναδείξει ανάγκες και να δώσει φωνή στις μητέρες και τις οικογένειες που ζουν την εμπειρία του αυτισμού, κατάφερε η πολύ σημαντική εκδήλωση με θέμα «Μητέρα και Αυτισμός: Μια Διαδρομή Αγάπης και Δύναμης – που δεν Αρκεί Μόνη της», που πραγματοποίησαν το απόγευμα της Κυριακής, η Ένωση Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε.) – Παράρτημα Αιγίου, σε συνεργασία με τη Δημοτική Επιτροπή Ισότητας Δήμου Αιγιαλείας (Δ.ΕΠ.ΙΣ.), με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας.
Η αίθουσα του Εργατικού Κέντρου πλημμύρισε συναισθήματα αναγνώρισης του καθημερινού αγώνα αυτών των μητέρων –ηρωίδων αλλά και κατανόησης του ότι η διαφορετικότητα δεν είναι πάντα αρνητική, δίνοντας σε όλους τους παριστάμενους τη δυνατότητα να αντιληφθούν την ανάγκη διαμόρφωσης μιας κοινωνίας πιο ανθρώπινης, πιο δίκαιης και πιο συμπεριληπτικής.
Ανάγκη για συλλογική ευθύνη
Όπως τόνισε μεταξύ άλλων η πρόεδρος του Παραρτήματος Αιγίου της Ε.Γ.Ε. και γενική γραμματέας Πανελλαδικού Δ.Σ. Ε.Γ.Ε., Λίτσα Γιαννοπούλου, ΄΄η ανατροφή ενός παιδιού είναι μία διαρκής πράξη αγάπης και ευθύνης. Όταν όμως μία οικογένεια καλείται να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες που συνοδεύουν τον αυτισμό χωρίς επαρκή κοινωνική στήριξη, η ανάγκη για συλλογική ευθύνη γίνεται ακόμη πιο επιτακτική΄΄.
Η πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας των Φίλων Δήμου Αιγιαλείας, αντιδήμαρχος Μαρία Ιατροπούλου, δανειζόμενη ένα κείμενο από έναν ειδικό, τον ειδικό παιδαγωγό Ευάγγελο Μποχατζιάρ, αποτύπωσε ακριβώς το θέμα του αυτισμού και τη μητέρα που το παιδί της βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, στέλνοντας και ένα μήνυμα και για τη γιορτή της Μητέρας.
΄΄Πολλές φορές, ο μεγαλύτερος πόνος δεν είναι ο αυτισμός, είναι η μοναξιά. Το να νιώθει η μητέρα ότι παλεύει μόνη. Ότι εξηγεί ξανά και ξανά και δεν την καταλαβαίνουν΄΄, ανέφερε σε σημείο της ομιλίας της, με θέμα “Όταν η αγάπη δεν αρκεί: οι ανάγκες της οικογένειας με παιδί στο φάσμα του αυτισμού”, η Γιώτα Τσουρέκη, Συνθετ. Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Εκ. Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια, καλώντας το ακροατήριο να σκεφτεί ΄΄τη μητέρα που δεν πτοήθηκε από μία διάγνωση, αλλά επέλεξε να γίνει η γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο του παιδιού της και τον δικό μας. Τη μητέρα που πένθησε σιωπηλά τις προσδοκίες της. Μόνο και μόνο για να αναγεννηθεί πιο δυνατή, οπλισμένη με αγάπη που δεν περιμένει αντάλλαγμα. Αυτές οι μητέρες μάς διδάσκουν ότι ο αυτισμός δεν είναι ένα τείχος αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να είσαι άνθρωπος΄΄.
Η μητέρα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το σχολείο και τη δομή
Η Πλουσία Νικολάου, Κοινωνιολόγος με μάστερ στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και στη Διοίκηση Σχολικών Μονάδων, ανέπτυξε το θέμα «Από τα πρώτα σημάδια αυτισμού στη διαδρομή της καθημερινότητας», μεταφέροντας τις σκέψεις της μητέρας τονίζοντας πως η αγάπη της μητέρας είναι τεράστια αλλά δεν είναι υπηρεσία. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει το σχολείο, τον ειδικό, το σύστημα στήριξης. Η αγάπη της, όπως είπε, είναι η αρχή, η βάση των πάντων. Δεν μπορεί όμως να είναι όλο το σύστημα΄΄. Τόνισε ακόμη πως ο αυτισμός δεν είναι ο ίδιος για όλα τα παιδιά. Η κ. Νικολάου ανέφερε τα σχολεία και τις δομές για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού που λειτουργούν στην Αιγιάλεια, κάνοντας ειδική αναφορά στη συμβολή της επόμενης ομιλήτριας, Αθηνάς Σκανδάμη, για την ίδρυση του Ειδικού Νηπιαγωγείου Αιγίου.
Αναγκαία η ίδρυση ΚΕΔΑΣΥ στην περιοχή
Σε έντονα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, η κ. Σκανδάμη, Νηπιαγωγός, Προϊσταμένη του 4ου Νηπιαγωγείου Αιγίου, Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αιγιαλείας και αντιπρόσωπος στη Δ.Ο.Ε., από τις τάξεις της οποίας έχουν περάσει περί τα 120 παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, μίλησε για τις δυσκολίες στο να δημιουργηθεί το πρώτο τμήμα ένταξης, τις ελλείψεις που συνοδεύουν τη λειτουργία των ειδικών σχολείων και τα προβλήματα, εξέφρασε την αναγκαιότητα να υπάρχουν σε όλα τα σχολεία ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί και βέβαια να υπάρχουν παράλληλες στηρίξεις.
Κατέθεσε επίσης μία πολύ σημαντική πρόταση που εφόσον υιοθετηθεί θα συμβάλει στην επιτάχυνση του χρόνου των γνωματεύσεων αλλά και αν χρειαστεί να παρέμβουν σε σχολεία της περιοχής, στις περιπτώσεις παιδιών στο φάσμα του αυτισμού και στις οικογένειές τους, κάτι που σήμερα δεν είναι εφικτό να γίνει… από την Πάτρα. Πρότεινε τη σύσταση Κέντρου Διάγνωσης Αξιολόγησης Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ) ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, καθώς τα δύο που λειτουργούν στην Πάτρα και καθυστερούν τις γνωματεύσεις και είναι αρκετά μακριά από την περιοχή.
Η Αιγιάλεια δεύτερη πανελλαδικά σε αυτισμούς
Ένα ακόμη στοιχείο που έδωσε η κ. Σκανδάμη και ενισχύει το αίτημα λειτουργίας περισσότερων δομών υποστήριξης και εκπαίδευσης στην περιοχή, είναι ότι η Αιγιάλεια είναι η δεύτερη περιοχή πανελλαδικά, μετά τη Θεσσαλονίκη με τους περισσότερους αυτισμούς.
Η βιωματική μαρτυρία μητέρας σκόρπισε συγκίνηση αλλά και όπλισε με δύναμη
Συγκίνηση αλλά και δύναμη σκόρπισε η βιωματική μαρτυρία μητέρας που πλημμύρισε με αγάπη και αισιοδοξία την αίθουσα. Η Γιώτα Τραγότσαλου -Ψυχράμη που ήρθε μαζί με τον σύζυγό της από το Μεσολόγγι ειδικά για την εκδήλωση, μίλησε για τη δική της εμπειρία και τον γιο της Σπύρο που βρίσκεται πλέον σε επαναφοίτηση στη Γ΄ Λυκείου, έχοντας βάλει ως στόχο της Γυμναστική Ακαδημία. Μίλησε για το πόσο σημαντική είναι η πρώιμη παρέμβαση ώστε το παιδί που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού να βοηθηθεί από μικρή ηλικία και για την περίπτωση του Σπύρου που φοιτά σε πρωτοπόρο κέντρο στο Μεσολόγγι και πλέον ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. ΄΄Θέλει να περάσει στη Γυμναστική Ακαδημία, αλλά και να μην περάσει, είναι νικητής΄΄, είπε η μητέρα- ηρωίδα, με το πρόσωπό της να φωτίζεται κάθε φορά που μιλούσε για το ιδιαίτερο αλλά χαρισματικό παιδί της.
Χρήσιμα συμπεράσματα – προτάσεις
Στη συνέχεια προβλήθηκε βίντεο με μητέρα παιδιού με αυτισμό, ενώ η κ. Γιαννοπούλου συνοψίζοντας ανέφερε τα συμπεράσματα και τις προτάσεις τις εκδήλωσης που κινούνται στο εξής πλαίσιο: Η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει δημόσιες δομές φροντίδας, έγκαιρης παρέμβασης, υποστήριξης και περίθαλψης για τα άτομα που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού και ίσες ευκαιρίες για κοινωνική ένταξη. Η μητέρα παιδιού με αυτισμό καλείται καθημερινά να ανταποκριθεί σε πολλαπλούς και απαιτητικούς ρόλους: να στηρίξει, να εκπαιδεύσει, να προστατεύσει, να διεκδικήσει.
Καμία όμως οικογένεια δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην προσωπική υπέρβαση και την ατομική αντοχή. Απαιτείται ολοκληρωμένο σύστημα κοινωνικής προστασίας, κι είναι ευθύνη της Πολιτείας να το παρέχει: επαρκείς δημόσιες δομές, έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, ουσιαστική συμπερίληψη στο σχολείο, επιστημονική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ίσες ευκαιρίες και αξιοπρεπή καθημερινότητα.
Η εκδήλωση είχε και καλλιτεχνικό μέρος που στηρίχθηκε στους Μαντώ Παρίση και Γιάννη Σημαιόπουλο. Έκλεισε με την απονομή αναμνηστικών στις ομιλίτριες.
