Από τον πύρινο όλεθρο που ξέσπασε το απόγευμα της Παρασκευής στη Δυτική Αιγιάλεια και έκαιγε μέχρι και την Κυριακή, δεν χάθηκαν μόνο δέντρα. Δεν έγιναν στάχτη μόνο ελαιώνες, αμπέλια και σταφιδοκαλλιέργειες. Η μεγάλη φωτιά άφησε πίσω της μια πληγή που δεν μετριέται σε στρέμματα, αλλά σε χαμένα όνειρα, κόπους μιας ζωής και οικογένειες που βλέπουν το αύριο να γίνεται αβέβαιο.
Οι πρώτες αυτοψίες δείχνουν εκτεταμένες ζημιές σε καλλιέργειες, αγροτικές υποδομές και αρδευτικά δίκτυα, επιβεβαιώνοντας το βαρύ πλήγμα στον πρωτογενή τομέα. Μία οικία στον Νέο Ερινεό καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ πολλά λινά σε αμπελοχώραφα έγιναν στάχτη. Η μεγαλύτερη ζημιά καταγράφεται στα ελαιόδεντρα.
Ο αντιδήμαρχος Δ.Ε. Συμπολιτείας Κώστας Βούλγαρης ανέφερε στο Protionline.gr: «Έχουν καταστραφεί χιλιάδες ελιές, αμπέλια και σταφίδες. Από οικίες επιβεβαιωμένα είναι μία, αλλά και λινά».
Καταγραφή ζημιών – Οι πέντε κοινότητες που χτυπήθηκαν
Ο κ. Βούλγαρης έχει ζητήσει από τους προέδρους των κοινοτήτων πλήρη καταγραφή των απωλειών σε ιδιοκτησίες, καλλιέργειες, υποδομές και δίκτυα άρδευσης. Οι πληγείσες κοινότητες είναι:
Σελιανίτικα (Ρουπακιά – Άνω Ρουπακιά), Νεραντζιές, Νέος Ερινεός, Αρραβωνίτσα, Συνανιών, με τη Μυρόβρυση να έχει μικρές απώλειες.
Εκεί όπου πριν λίγες ημέρες απλώνονταν σειρές από ελιές και αμπέλια, σήμερα κυριαρχεί το μαύρο. Για τους ανθρώπους της υπαίθρου, κάθε δέντρο που χάθηκε είναι χρόνια υπομονής και μόχθου που εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγες ώρες.
Πλήγμα για την τοπική οικονομία
Οι συνέπειες δεν τελειώνουν με το σβήσιμο της φωτιάς. Η τοπική οικονομία, που στηρίζεται στην αγροτική παραγωγή, αναμένεται να δεχθεί ισχυρό πλήγμα. Λιγότερη παραγωγή σημαίνει μικρότερο εισόδημα για τους παραγωγούς και περιορισμένη δραστηριότητα για συνεταιρισμούς, συσκευαστήρια, μεταφορικές επιχειρήσεις και εμπορικά καταστήματα.
Ακόμη πιο οδυνηρό είναι ότι πολλές καλλιέργειες χρειάζονται χρόνια για να επανέλθουν σε πλήρη παραγωγή. Η απώλεια αφορά όχι μόνο τη φετινή σοδειά, αλλά και τα εισοδήματα των επόμενων ετών.
«Έχει καεί το 70–80% της Αρραβωνίτσας» – Η μαρτυρία του Γιάννη Μπούλη
Ο αγρότης Γιάννης Μπούλης, από τους πιο πληγέντες, είδε να γίνονται στάχτη τα 15 από τα 20 στρέμματα σταφίδας που διαθέτει, ενώ καταστράφηκαν 150 από τα 400 ελαιόδεντρα του.
Όπως δήλωσε στo Protionline.gr: «Έχω υποστεί τεράστια καταστροφή. Οι κόποι μου έγιναν στάχτη μέσα σε λίγες ώρες. Ο άνεμος ήταν πολύ δυνατός, αλλά η Πυροσβεστική δεν βοήθησε ούτε στο παραμικρό στην Αρραβωνίτσα. Σε κάποια σημεία άφησαν τις μάνικες στον δρόμο και έφυγαν.»
Για την εκκένωση: «Ήρθε η αστυνομία, αλλά δεν γνωρίζουν το χωριό. Η Αρραβωνίτσα δεν κινδυνεύει από φωτιά, μόνο 2–3 σπίτια στην άκρη.»
Για τις αποζημιώσεις: «Το βλέπω δύσκολο, αν και είναι επιτακτική ανάγκη. Σε άλλες περιοχές δεν έχουν ενημέρωση εδώ και έναν χρόνο.»
Σύμφωνα με τον ίδιο, έχει καεί το 70–80% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων της Αρραβωνίτσας, με τη μεγαλύτερη ζημιά στα ελαιόδεντρα.
Ζήτημα επιβίωσης οι αποζημιώσεις
Η ανάγκη για άμεση και δίκαιη αποζημίωση είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης. Το Επιμελητήριο Αχαΐας έχει ζητήσει ταχεία καταγραφή και άμεση ενεργοποίηση των διαδικασιών αποζημίωσης, τονίζοντας ότι ο παραγωγικός ιστός της περιοχής έχει δεχθεί ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα.
Οι πληγέντες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν να μη μείνουν μόνοι απέναντι στην καταστροφή. Ζητούν γρήγορες εκτιμήσεις, ουσιαστικές αποζημιώσεις και μέτρα στήριξης που θα τους επιτρέψουν να ξαναφυτέψουν, να ξαναχτίσουν και να κρατήσουν ζωντανή την ύπαιθρο.
Η Δυτική Αιγιάλεια μετρά τις πληγές της. Όμως μέσα από τις στάχτες, οι άνθρωποί της εξακολουθούν να κοιτούν τη γη που τους μεγάλωσε, ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα πρασινίσει ξανά.
